Update: we hebben het idee voor een verhaal laten varen. De oproep leverde te weinig reacties op, bovendien week Luís Dario’s lezing over hoe het destijds ging te veel af van de lezing van de familie Van Dongen.

 

OPROEP:  Wij zijn op zoek naar mensen die in de jaren 90 een Foster Parents Plan-broertje of zusje hadden in Colombia of Nicaragua. We willen ze opsporen om erachter te komen wat zij zich herinneren van de correspondentie met hun familie in Nederland. Mocht onze zoektocht iets opleveren, dan hopen we er een verhaal over te kunnen maken.

Als je ons wil helpen: Wij hebben minimaal een naam nodig, maar wanneer je een foto op kan snorren, brieven, of andere cruciale info, dan is dat ook meer dan welkom. Je kan het via Facebook sturen of naar reneevanheteren@hotmail.com / emielvandongen@hotmail.com. Alvast bedankt!

Hier lees je waarom wij op zoek zijn naar voormalige FPP-kinderen:

Luís Dario

Luís Dario 

Naast de blonde koppies van Annemieke, Emiel, Marleen en Katrien, stond jarenlang deze foto van de Colombiaanse Luís Dario op de schouw in Prinsenbeek. Hij was het Foster Parents Plan-broertje van de familie van Dongen. Met enige regelmaat gingen er pakketjes met Lego, potloden en brieven richting Chocó, een arm deel van het Zuid-Amerikaanse land. Natuurlijk werd de organisatie ook financieel gesteund.

Op het moment dat wij besloten een paar maanden naar Colombia te gaan, kwam Luís Dario direct ter sprake. Hoe zou het nu met hem gaan? Zou hij zich nog iets herinneren van de brieven en cadeautjes? Dankzij een oude foto met zijn volledige naam, spoorden we hem op via Facebook en maakten we een afspraak.

Luís is nu een sterke kerel die hard werkt in de bouw. Hij heeft Chocó verruild voor Medellín en woont daar samen met zijn vriendin.

Helaas bleek hij bleek helemaal niet te weten dat er in Nederland een familie was die hem brieven stuurde. Hij was er wel van op de hoogte dat hij in een speciaal programma zat en dat hij af en toe wat dingetjes voor school kreeg. Maar Lego of tekeningen, daar kon hij zich niets van herinneren. Naar aanleiding van dit gesprek, zijn wij benieuwd naar de ervaringen van andere FPP-kinderen. Zijn er misschien gevallen waarbij de kinderen wél een beeld hadden van hun familie in Nederland? Hoe was dat voor hen? Hoe kijken ze erop terug? We zijn ook erg benieuwd naar de verhalen van de Nederlandse families. Wat betekende hun broertje of zusje in dat verre land voor hen?

We hopen dat mensen ons kunnen helpen. We willen hier uiteindelijk een verhaal over maken voor een krant of tijdschrift (pitch is in de maak).

Luís Dario en Emiel

Luís Dario en Emiel