Iedere Brabander kent het: klappertandend in je shirtje naar het volgende café benen, nadat je net een half uur lang verwoed en tevergeefs in een enorme berg jassen hebt staan wroeten. Colombianen hebben daar geen last van. Die carnavallen gewoon lekker heel de dag jasloos op straat, al salsadansend en maizenasmijtend onder het Caribische zonnetje. Om deze jaloersmakende omstandigheden luister bij te zetten, dragen veel katholieke Colombianen een dildo op hun neus.

Barranquilla’s en Brabants carnaval verschillen in de basis niet zoveel van elkaar, ontdekten wij Brabo’s toen we een kijkje gingen nemen bij het (na Rio) één na grootste carnaval van Latijns-Amerika. Dus besloten we ons er te verkleden als Joris Luyendijk en de belangrijkste antropologische overeenkomsten en verschillen op een rijtje te zetten.

Zo ziet er eruit als je wat filmpclips aan elkaar plakt en op YouTube zet

Zuipen = carnaval = zuipen

Ook al beweren sommige Brabanders van niet, carnaval in Brabant is onlosmakelijk verbonden met het zuipen van schrikbarende hoeveelheden alcohol. Zo ook in Barranquilla, Colombia’s lelijkste en vierde grootste stad aan de Caribische kust. Bij het opstaan worden meteen al de scherpe randjes van de kater afgedronken, ‘mi botella Aguardiente (=de lokale anijsdrank) es tu botella Aguardiente’, meisjes van 18 met enorme neptieten drinken eerst joelend 10 shotjes in een uur, dansen dan even op een stoel en kotsen vervolgens de grond onder. Dat soort taferelen.

Bier werd er gedronken

Bier werd er gedronken

Zuipen in Colombia is goedkoop, behalve als ze je portemonnee pikken

Een blik Aguila-bier krijg je voor 65 cent toegestopt. Voor ons supercheap, maar voor Colombianen (die vaak maar een paar honderd euro per maand verdienen) een hoop geld. Aldus zijn er nogal wat Colombianen die bijklussen door portemonnees te stelen, zo ook die van ons. Gelukkig kwamen alle pasjes erin de volgende dag weer terug. Een jongen vond de ID-kaart op straat, zag dat het een 1,95 m. lange Nederlander betrof en ging daar de volgende avond op hetzelfde straatfeest naar op zoek.

Dorstig

Dorstig

Coke is in Colombia goedkoop, maar je krijgt er wel een verlepte smoel van

“Hoi ik ben Myrthe, nice to meet you”, stelde een doorgesnoven (overduidelijk Nederlandse) cokehead zich aan ons voor. Van een hostelgenoot hoorden we dat zij en haar corps-vriendjes aan de coke zaten. Dat was ook vrij duidelijk te zien aan hun hyperactieve, halfspastische, verlepte smoelen. In Brabant wordt nauwelijks coke gebruikt met carnaval, maar daar kost het ook geen 5 euro per gram. Myrthe en haar vrienden zijn echter dol op sos. Terwijl er een wervelende kruisbestuiving gaande was van locals en toeristen die wild salsa met elkaar dansten en maizena en schuim naar elkaar smeten, stonden zij hysterische cokegesprekken te voeren. Een vriendin van Myrthe had zelfs een neptattoo van Pablo Escobar op haar onderbeen. Omdat Pablo dit land zoveel goeds heeft gebracht, natuurlijk.

Carnaval gevangen in één beeld

Carnaval gevangen in één beeld

Het pissen is bijna nog beter dan de prijs

Carnavallen in een ontwikkelingsland is leuk, want lekker weer + spotgoedkoop. Nog beter is dat pissen geen enkel probleem is. Het meest gevreesde fenomeen van carnaval is namelijk bierdoorloop (veel bier drinken à één keer pissen à blijven pissen = bierdoorloop). Dit leidt tot ernstige taferelen in Brabant. Zo kon een vriend het in de rij voor de plee van de snackbar niet meer ophouden, waarna hij middenin de toko – midden op de middag – begon te urineren totdat het snackbarpersoneel hem eruit schopte (hij was te zat om discreet een hoekje op te zoeken). Om dit soort gênante taferelen te voorkomen, piste hij later die middag maar in zijn broek. In Barranquilla kun je met een gerust hart op straat plassen. Wil je het goede voorbeeld geven, dan betaal je 500 pesos (13 cent) om het achter een gordijn in een emmer te doen (waarna een Colombiaan die emmer ergens over straat uitgiet).

Bierdoorloop

Ook Renée was Caribisch dorstig

Carnaval in Barranquilla is nogal fallisch

Veel Brabanders zijn weken bezig met hun outfit. Zo gaan ze bijvoorbeeld als kerstboom verkleed, en moeten in iedere kroeg op zoek naar een stopcontact om de kerstverlichting te kunnen inpluggen. Het carnaval in Barranquilla is nogal fallisch, de verklede Colombianen zijn vooral bezig met dildo’s. Zo zagen we een vrouw met een dochter en twee dildo’s op haar hoofd, FARC-strijders met een bazooka waar een dildo uitkomt en talloze mensen die als Marimonda verkleed zijn, het plaatselijke carnavalssymbool dat eruit ziet als een tot leven gewekte jurk van Sugar Lee Hooper met een vervaarlijk lange snikkel als neus.

Dildo's

Vlak voor carnaval was het uitverkoop bij Christine le Duc

Geen actuele outfits, tenzij dildo’s iets met de FARC van doen hebben

Tijdens de vele parades zijn de mensen prachtig en zeer uitbundig verkleed, vaak als één van de carnavalspersonages. Op straat hebben de mensen vaak wel iets kleurrijks, maar echte pakken ontbreken. Net zoals toespelingen op de actualiteiten, zoals je die in Brabant veel ziet. Zo kocht onze vriend Richard ten tijde van het misbruikschandaal een priesterpak en bevestigde een Baby Born ter hoogte van zijn kruis (het ging een halve dag goed, toen moest hij de baby onder sociale druk wegdoen).

Fallisch carnaval

‘Congo’, een soort Congolese krijger, was ook van de partij. Met dildo.

Tot slot: de prins is een koningin en Zwarte Pieten maken obscene tongbewegingen

Zoals we in Brabant een Prins Carnaval, Raad van Elf en een Hofnar hebben, heeft ook Barranquilla zijn eigen personages. Een hoofdstuk apart is de Negro, een soort primitieve, halfnaakte Zwarte Piet. In de vele parades in de stad en tijdens de straatfeesten zie je ze overal: zwartgeschminkte Colombianen met grote, rode lippen die obscene tongbewegingen maken en wild rondzwaaien met stokken. Het heeft weinig met Sinterklaas te maken, op de Spaanse connectie na: de Negros symboliseren de opstand van de Afrikaanse slaven tegen de Spaanse overheersers. Alle verschillende personages refereren overigens aan een Colombiaanse bevolkingsgroep, waardoor Barranquilla’s carnaval – immaterieel UNESCO-werelderfgoed – een prachtige doorsnede geeft van de Colombiaanse cultuur.

Negro

Het personage ‘Negro’ lijkt op een schaarsgeklede Zwarte Piet.

Eindconclusie: mooi feestje.

 

Dit blog wordt mede mogelijk gemaakt door Medellin Airport Transfer.